"God, when he made the world, was also looking to make the human being too. But he did not find good earth. So he changed shape into a young man, so that his legs may stand the pace and he travelled all over the earth, running here and there, so that he might find the best earth. One day, while in the Mediterranean, he was tired and he laid down his body, face down, on top of Crete which looked like a bed, in order to rest. Thus face down as he was, his feet were reaching until Hania, his body was in Heraklion, and for his pillow he took an island, Spinalonga. The right hand he threw out further, to an area which today they call Aghios Nikolaos, to a cool refreshing lagoon"

- Stelios Viskadourakis -

In the schism of time, Short Stories, 2009,
The Lady of the Lake, p.30, translation by Gareth Owens, 2012.

«Ο Θεός, όταν έφτιαξε τον κόσμο, γύρεψε να φτιάξει και τον άνθρωπο. Χώμα καλό δεν έβρισκε. Μεταμορφώθηκε σε νέο, για να αντέχουν τα πόδια του και γυρνούσε τη γη τρέχοντας γύρω-γύρω, μήπως και βρει το καλύτερο χώμα. Κουράστηκε μια μέρα που βρέθηκε στη Μεσόγειο και ξάπλωσε μπούμπουρα στην Κρήτη που ταίριαζε σαν κρεβάτι στο όμορφο σώμα του να ξεκουραστεί. Έτσι μπρούμυτα που ήτανε, τα πόδια του ακουμπούσαν στα Χανιά, το σώμα του στο Ηράκλειο και για μαξιλάρι πήρε ένα νησί, τη Σπιναλόγκα. Το δεξί του χέρι το βούτηξε πιο πέρα, στο μέρος που το λέμε τώρα Άγιο Νικόλαο, σε μια δροσερή λιμνοθάλασσα.»

- Στέλιος Βισκαδουράκης -

Στη ρωγμή του χρόνου, Διηγηματα, 2009,
Η κυρά της λίμνης, σ.30.